عصب‌کشی یا درمان ریشه با هدف حفظ دندانی انجام می‌شود که پالپ آن دچار التهاب یا عفونت غیرقابل برگشت شده است. بسیاری از دندان‌ها پس از درمان ریشه می‌توانند برای مدت طولانی در دهان باقی بمانند؛ بااین‌حال، گاهی یک دندان عصب‌کشی‌شده پس از مدتی دوباره دچار علائم یا مشکل در بافت‌های اطراف ریشه می‌شود. در چنین شرایطی ممکن است عصب‌کشی مجدد یا درمان مجدد ریشه (Root Canal Retreatment) مطرح شود.
در عصب‌کشی مجدد، درمان قبلی ریشه دوباره بررسی می‌شود و در صورت امکان، مواد موجود در کانال‌ها خارج شده، مسیر کانال‌های ریشه مجدداً تمیز و ضدعفونی و سپس پر می‌شود. هدف این درمان، برطرف کردن عامل باقی‌مانده یا ایجادشده پس از درمان قبلی و فراهم کردن شرایط مناسب برای حفظ دندان است.
البته درد یک دندان عصب‌کشی‌شده به‌تنهایی به این معنا نیست که حتماً به عصب‌کشی مجدد نیاز دارد. علت علائم باید با معاینه و تصاویر تشخیصی بررسی شود؛ زیرا درد می‌تواند دلایل متفاوتی داشته باشد و درمان مناسب نیز بر اساس علت اصلی انتخاب می‌شود.
عصب‌کشی مجدد یک درمان تخصصی برای دندانی است که قبلاً تحت درمان ریشه قرار گرفته، اما اکنون شواهدی از باقی ماندن یا ایجاد مجدد مشکل در سیستم کانال ریشه یا بافت‌های اطراف آن وجود دارد.
در درمان اولیه، کانال‌های ریشه تمیز، ضدعفونی و پر می‌شوند. اگر بخشی از سیستم کانال به دلایل مختلف به‌طور کامل درمان نشده باشد یا در آینده راهی برای ورود مجدد میکروارگانیسم‌ها به داخل دندان ایجاد شود، ممکن است التهاب یا عفونت در اطراف ریشه باقی بماند یا دوباره ایجاد شود.
در درمان مجدد، دندانپزشک تلاش می‌کند به سیستم کانال ریشه دسترسی پیدا کند، مواد درمان قبلی را خارج کند، کانال‌ها را مجدداً بررسی و تمیز کند و پس از آماده‌سازی مناسب، آن‌ها را دوباره پر کند. بنابراین عصب‌کشی مجدد صرفاً «تکرار همان عصب‌کشی قبلی» نیست؛ بلکه باید علت احتمالی مشکل قبلی نیز بررسی شود. برای اطلاعات بیشتر مقاله آیا عصب کشی، تاثیری در طول عمر دندان دارد؟ را مطالعه کنید.
لبخندی زیبا و دهانی سالم ، تنها یک کلیک فاصله دارد !
همین حالا فرم مشاوره را پرکنید.
درمان ریشه با ساختار بسیار ظریف و گاهی پیچیده کانال‌های داخل دندان سروکار دارد. بعضی دندان‌ها دارای کانال‌های باریک، انحنادار یا شاخه‌های فرعی هستند و آناتومی ریشه در همه افراد یکسان نیست. از طرف دیگر، حتی دندانی که در ابتدا بدون علامت بوده است ممکن است در آینده به دلایل جدیدی با مشکل مواجه شود.
برخی دلایلی که می‌توانند نیاز به بررسی مجدد درمان ریشه را مطرح کنند عبارت‌اند از:
وجود هرکدام از این موارد باید توسط دندانپزشک بررسی شود و نمی‌توان تنها بر اساس علائم بیمار علت دقیق را مشخص کرد.
گاهی مشکل یک دندان عصب‌کشی‌شده با درد مشخص می‌شود، اما در بعضی موارد بیمار ممکن است علائم واضحی نداشته باشد و مشکل هنگام معاینه یا بررسی تصویر رادیوگرافی تشخیص داده شود.
علائمی که می‌توانند نیاز به بررسی یک دندان عصب‌کشی‌شده را مطرح کنند شامل موارد زیر هستند:
این نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی «شکست عصب‌کشی» نیستند. برای مثال، درد هنگام جویدن می‌تواند دلایل دیگری نیز داشته باشد. به همین دلیل تشخیص باید بر اساس مجموعه‌ای از علائم، معاینه بالینی و بررسی‌های تصویربرداری انجام شود.
خیر. هر درد یا ناراحتی در دندان عصب‌کشی‌شده را نباید به شکست درمان ریشه نسبت داد. پس از درمان ریشه اولیه ممکن است برای مدتی حساسیت یا ناراحتی در ناحیه وجود داشته باشد. از طرف دیگر، درد دندانی که مدت‌ها قبل عصب‌کشی شده است نیز می‌تواند منشأ متفاوتی داشته باشد؛ از مشکلات مربوط به خود دندان گرفته تا بافت‌های اطراف آن.
اگر دندان پس از یک دوره طولانی بدون علامت، دوباره دردناک شده است یا درد همراه با تورم، ترشح یا ناراحتی هنگام جویدن ادامه دارد، بهتر است علت آن بررسی شود.
مقاله جداگانه «از کجا بفهمیم عصب‌کشی موفق بوده؟ علائم عصب‌کشی موفق و ناموفق» به‌طور اختصاصی به تشخیص نشانه‌های موفقیت یا مشکلات پس از درمان ریشه می‌پردازد؛ بنابراین در این مقاله تمرکز اصلی ما بر شرایطی است که پس از تشخیص مشکل، درمان مجدد ریشه به‌عنوان یکی از گزینه‌های حفظ دندان مطرح می‌شود.
تصمیم برای درمان مجدد تنها با شنیدن شرح درد بیمار گرفته نمی‌شود. ابتدا سابقه درمان دندان، زمان انجام عصب‌کشی، نوع علائم و وضعیت ترمیم یا روکش بررسی می‌شود.
سپس دندانپزشک دندان و بافت‌های اطراف آن را معاینه می‌کند و تصاویر رادیوگرافی موردنیاز را مورد بررسی قرار می‌دهد. در برخی موارد که برای ارزیابی دقیق‌تر ساختار ریشه یا ناحیه اطراف آن اطلاعات سه‌بعدی لازم باشد، ممکن است تصویربرداری CBCT نیز در نظر گرفته شود.
هدف از این بررسی‌ها پاسخ دادن به چند سؤال مهم است: آیا منشأ مشکل واقعاً از سیستم کانال ریشه است؟ آیا درمان مجدد از نظر فنی امکان‌پذیر است؟ و آیا حفظ دندان با توجه به وضعیت کلی آن منطقی است؟ تنها پس از پاسخ به این پرسش‌ها می‌توان درباره درمان مجدد ریشه یا گزینه درمانی دیگری تصمیم گرفت.
خیر. امکان انجام عصب‌کشی مجدد به شرایط خود دندان بستگی دارد. پیش از شروع درمان باید علاوه بر کانال‌های ریشه، میزان بافت سالم باقی‌مانده دندان، وضعیت ریشه، ترمیم یا روکش و امکان دسترسی مجدد به کانال‌ها بررسی شود.
هدف اصلی حفظ دندان طبیعی است، اما این هدف زمانی منطقی است که دندان از نظر ساختاری و درمانی قابلیت حفظ مناسبی داشته باشد. به همین دلیل تصمیم به عصب‌کشی مجدد باید برای هر دندان به‌صورت جداگانه گرفته شود.
درمان مجدد ریشه معمولاً پیچیده‌تر از عصب‌کشی اولیه است؛ زیرا دندان قبلاً درمان شده و برای دسترسی دوباره به کانال‌های ریشه ممکن است لازم باشد ترمیم‌ها و مواد موجود در مسیر درمان مدیریت یا خارج شوند. جزئیات درمان با توجه به وضعیت هر دندان متفاوت است، اما روند کلی می‌تواند شامل مراحل زیر باشد.
در ابتدا دندانپزشک سابقه درمان، علائم بیمار، وضعیت ترمیم یا روکش و تصاویر تشخیصی را بررسی می‌کند. هدف این مرحله پیدا کردن علت احتمالی مشکل و مشخص کردن امکان حفظ دندان با درمان مجدد است.
برای درمان مجدد باید دوباره به فضای داخلی دندان و کانال‌های ریشه دسترسی ایجاد شود. وجود روکش، ترمیم وسیع یا مواد مختلف داخل دندان می‌تواند نحوه ایجاد این دسترسی را تحت تأثیر قرار دهد.
مواد پرکننده‌ای که در درمان قبلی داخل کانال‌ها قرار گرفته‌اند باید تا حد موردنیاز خارج شوند تا امکان بررسی مجدد سیستم کانال فراهم شود. این مرحله اهمیت زیادی دارد، زیرا هدف فقط خالی کردن کانال نیست؛ دندانپزشک باید بتواند مسیرهای کانال را دوباره بررسی کند و در صورت وجود بخش‌هایی که در درمان قبلی شناسایی نشده‌اند، آن‌ها را پیدا کند.
پس از ایجاد دسترسی مناسب، کانال‌های ریشه مجدداً پاک‌سازی و ضدعفونی می‌شوند. در این مرحله شکل و مسیر کانال‌ها نیز بررسی می‌شود تا قسمت‌هایی که ممکن است در درمان قبلی به‌طور کامل در دسترس نبوده‌اند شناسایی شوند.
پس از آماده‌سازی مناسب، کانال‌ها دوباره با مواد مخصوص درمان ریشه پر و سیل می‌شوند. هدف این مرحله محدود کردن مسیر ورود و تکثیر مجدد میکروارگانیسم‌ها در سیستم کانال است.
پس از درمان مجدد، وضعیت قسمت تاجی دندان نیز اهمیت زیادی دارد. دندان باید به‌گونه‌ای ترمیم شود که علاوه بر بازگرداندن عملکرد، از آلودگی مجدد سیستم کانال تا حد امکان جلوگیری شود.
نوع ترمیم نهایی به مقدار ساختار سالم باقی‌مانده، محل دندان و شرایط آن بستگی دارد و ممکن است در برخی دندان‌ها روکش یا روش ترمیمی دیگری پیشنهاد شود.
در عصب‌کشی اولیه، سیستم کانال ریشه برای نخستین بار درمان می‌شود. اما در عصب‌کشی مجدد، دندان قبلاً تحت درمان قرار گرفته و دندانپزشک باید علاوه بر درمان کانال‌ها، با شرایط ایجادشده از درمان قبلی نیز روبه‌رو شود.
وجود مواد پرکننده کانال، ترمیم یا روکش، تغییرات ایجادشده در ساختار دندان و ضرورت پیدا کردن علت مشکل قبلی می‌تواند درمان مجدد را پیچیده‌تر کند. بنابراین هدف هر دو درمان کنترل مشکل داخل سیستم کانال و حفظ دندان است، اما مسیر رسیدن به این هدف در درمان مجدد می‌تواند دشوارتر و نیازمند بررسی دقیق‌تر باشد.
پاسخ برای همه دندان‌ها یکسان نیست. اگر دندان روکش داشته باشد، دندانپزشک ابتدا وضعیت روکش، میزان دسترسی موردنیاز و طرح درمان را بررسی می‌کند.
در برخی شرایط ممکن است دسترسی به کانال‌ها از طریق روکش امکان‌پذیر باشد و در شرایط دیگر برداشتن روکش یا ترمیم موجود ضرورت پیدا کند. همچنین اگر روکش دچار شکستگی، پوسیدگی در حاشیه یا مشکلات دیگری باشد، ممکن است پس از پایان درمان به ترمیم یا روکش جدید نیاز باشد. بنابراین داشتن روکش به‌خودی‌خود مانع عصب‌کشی مجدد نیست، اما می‌تواند نحوه دسترسی و ترمیم نهایی دندان را تغییر دهد.
تعداد جلسات عصب‌کشی مجدد عدد ثابتی ندارد. پیچیدگی کانال‌ها، وضعیت درمان قبلی، امکان خارج کردن مواد موجود، شرایط بافت‌های اطراف ریشه و نحوه پاسخ دندان به درمان می‌توانند روی تعداد جلسات تأثیر بگذارند.
در بعضی شرایط درمان در یک جلسه قابل انجام است و در موارد دیگر ممکن است به بیش از یک جلسه نیاز باشد. بنابراین بهتر است پیش از بررسی دندان، تعداد جلسات به‌صورت قطعی تعیین نشود.
عصب‌کشی مجدد نیز معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. پس از درمان ممکن است دندان و بافت‌های اطراف آن برای مدتی هنگام لمس یا جویدن حساس باشند.
شدت ناراحتی در افراد مختلف یکسان نیست. مصرف داروهای تجویز یا توصیه‌شده باید مطابق نظر دندانپزشک انجام شود و از مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک برای درد دندان خودداری شود.
اگر درد شدید باشد، به‌مرور افزایش پیدا کند، تورم ایجاد شود یا علائم غیرمعمول دیگری ظاهر شوند، لازم است وضعیت دندان بررسی شود.
پس از درمان، تا زمانی که ترمیم نهایی دندان تکمیل نشده است باید از وارد کردن فشار غیرضروری به دندان جلوگیری شود. همچنین رعایت بهداشت دهان و پیگیری مراحل ترمیم اهمیت دارد.
مراقبت‌های دقیق بر اساس شرایط دندان مشخص می‌شوند، اما به‌طور کلی بهتر است:
عصب‌کشی مجدد تنها گزینه موجود برای همه دندان‌ها نیست. ابتدا باید مشخص شود علت مشکل چیست و آیا دسترسی مجدد به کانال‌ها و حفظ دندان از نظر درمانی امکان‌پذیر است یا خیر.
در برخی موارد، اگر درمان مجدد از داخل دندان مناسب یا کافی نباشد، ممکن است روش‌های دیگری مانند جراحی اندودنتیک مطرح شوند. یکی از این درمان‌ها اپیکواکتومی یا جراحی ناحیه انتهای ریشه است که در شرایط انتخاب‌شده می‌تواند برای دسترسی مستقیم به بافت اطراف نوک ریشه انجام شود.
در مقابل، اگر دندان به دلایلی قابلیت حفظ مناسبی نداشته باشد، ممکن است گزینه‌های دیگری از جمله کشیدن دندان بررسی شوند. تصمیم میان این روش‌ها باید بر اساس وضعیت واقعی دندان گرفته شود و صرفاً به دلیل سابقه یک عصب‌کشی ناموفق نباید نتیجه گرفت که دندان حتماً باید کشیده شود.
این دو روش را نمی‌توان بدون بررسی وضعیت دندان با یکدیگر مقایسه و یکی را برای همه افراد انتخاب کرد. اگر دندان از نظر ساختاری قابلیت حفظ داشته باشد و علت مشکل با درمان مجدد قابل مدیریت باشد، درمان مجدد می‌تواند با هدف نگهداری دندان طبیعی مطرح شود.
اما اگر ساختار دندان به‌شدت آسیب دیده باشد، شکستگی غیرقابل درمان وجود داشته باشد یا شرایط دندان امکان حفظ قابل پیش‌بینی آن را فراهم نکند، طرح درمان می‌تواند متفاوت باشد.
به همین دلیل قبل از تصمیم به کشیدن دندانی که قبلاً عصب‌کشی شده است، باید وضعیت ریشه، ساختار باقی‌مانده دندان، بافت‌های اطراف و امکان درمان مجدد بررسی شود.
برای عصب‌کشی مجدد نمی‌توان یک نتیجه قطعی و یکسان برای همه دندان‌ها در نظر گرفت. شرایط دندان پیش از درمان، علت ایجاد مشکل، آناتومی کانال‌های ریشه، وضعیت بافت‌های اطراف ریشه و امکان برطرف کردن عامل ایجادکننده مشکل همگی می‌توانند بر نتیجه درمان تأثیر داشته باشند.
برای مثال، شرایط دندانی که به‌دلیل یک کانال درمان‌نشده نیاز به درمان مجدد پیدا کرده است، ممکن است با دندانی که مشکلات ساختاری دیگری دارد متفاوت باشد. به همین دلیل ارزیابی علت شکست یا بروز مشکل پس از درمان اولیه، بخش مهمی از تصمیم‌گیری برای عصب‌کشی مجدد است.
همچنین نتیجه درمان فقط به پاک‌سازی کانال‌ها وابسته نیست. ترمیم مناسب قسمت تاجی دندان و جلوگیری از آلودگی مجدد نیز در حفظ نتیجه درمان اهمیت دارند.
نمی‌توان برای عمر دندان پس از عصب‌کشی مجدد عدد مشخصی تعیین کرد. هدف درمان مجدد این است که در صورت وجود شرایط مناسب، امکان حفظ دندان طبیعی فراهم شود؛ اما ماندگاری آن به مجموعه‌ای از عوامل وابسته است.
میزان ساختار سالم باقی‌مانده دندان، وضعیت ریشه و بافت‌های اطراف، کیفیت ترمیم نهایی، رعایت بهداشت دهان و پیگیری‌های بعدی از عواملی هستند که می‌توانند در وضعیت بلندمدت دندان نقش داشته باشند. به همین دلیل بعد از پایان عصب‌کشی مجدد، نباید مرحله ترمیم و مراقبت‌های بعدی را کم‌اهمیت دانست.
یکی از اهداف درمان مجدد، کاهش بار میکروبی داخل سیستم کانال و برطرف کردن عامل قابل درمانی است که باعث تداوم یا بازگشت التهاب در اطراف ریشه شده است.
بااین‌حال، تغییرات بافت اطراف ریشه الزاماً بلافاصله پس از درمان از بین نمی‌روند. ترمیم بافت‌های اطراف ریشه می‌تواند به زمان نیاز داشته باشد و به همین دلیل ممکن است پیگیری بالینی و تصویربرداری در زمان مناسب توصیه شود. بنابراین تنها بر اساس اینکه بیمار چند روز بعد از درمان درد ندارد، نمی‌توان درباره وضعیت نهایی ترمیم اطراف ریشه قضاوت کرد.
هزینه عصب‌کشی مجدد به شرایط دندان و پیچیدگی درمان بستگی دارد و معمولاً بدون بررسی دندان نمی‌توان مبلغ دقیقی تعیین کرد.
عواملی مانند موارد زیر می‌توانند روی هزینه درمان تأثیر داشته باشند:
به همین دلیل ابتدا باید دندان معاینه و تصاویر تشخیصی بررسی شوند و سپس درباره طرح درمان و هزینه آن تصمیم‌گیری شود.
عصب‌کشی مجدد زمانی مطرح می‌شود که دندانی با سابقه درمان ریشه دوباره دچار مشکل شود و بررسی‌ها نشان دهند منشأ آن با سیستم کانال ریشه مرتبط است. درد هنگام جویدن، تورم، ایجاد برجستگی روی لثه یا بازگشت علائم پس از یک دوره بدون مشکل می‌توانند دلایلی برای مراجعه و بررسی دندان باشند، اما هیچ‌کدام به‌تنهایی تشخیص قطعی نیاز به درمان مجدد نیستند.
در عصب‌کشی مجدد، درمان قبلی بررسی شده و در صورت امکان مواد داخل کانال خارج می‌شوند تا سیستم کانال دوباره پاک‌سازی، ضدعفونی و پر شود. امکان انجام این درمان و نتیجه مورد انتظار آن به علت ایجاد مشکل، وضعیت ریشه، ساختار باقی‌مانده دندان و شرایط بافت‌های اطراف بستگی دارد.
در کلینیک دندانپزشکی سپهر سلامت در مشهد، برای دندان‌هایی که پس از عصب‌کشی دوباره دچار درد یا علائم مشکوک شده‌اند، ابتدا وضعیت دندان و درمان قبلی بررسی می‌شود. پس از معاینه و ارزیابی تصاویر تشخیصی موردنیاز می‌توان مشخص کرد که آیا درمان مجدد ریشه برای حفظ دندان مناسب است یا باید گزینه درمانی دیگری در نظر گرفته شود.
مراجعه به‌موقع برای بررسی دندان عصب‌کشی‌شده می‌تواند به تشخیص علت مشکل و انتخاب درمان مناسب پیش از تصمیم‌گیری برای کشیدن دندان کمک کند.
بله، در برخی شرایط دندانی که قبلاً درمان ریشه شده است می‌تواند تحت درمان مجدد قرار بگیرد. امکان انجام این درمان به وضعیت ریشه، ساختار باقی‌مانده دندان و علت ایجاد مشکل بستگی دارد.
درد، حساسیت هنگام جویدن، تورم یا ایجاد برجستگی روی لثه می‌توانند از علائمی باشند که نیاز به بررسی دارند. بااین‌حال، تشخیص عفونت مجدد تنها از روی علائم امکان‌پذیر نیست و معاینه و تصاویر تشخیصی نیز اهمیت دارند.
بله. حتی دندانی که برای مدتی طولانی بدون علامت بوده است ممکن است در آینده دچار مشکل شود. پوسیدگی جدید، نشت ترمیم، شکستگی یا مشکلات مربوط به سیستم کانال ریشه از جمله مواردی هستند که باید بررسی شوند.
درمان مجدد می‌تواند از نظر فنی پیچیده‌تر باشد؛ زیرا مواد درمان قبلی باید مدیریت یا خارج شوند و ممکن است دسترسی به کانال‌ها دشوارتر باشد. میزان پیچیدگی برای هر دندان متفاوت است.
منبع:
مقالات مشابه
دکتر کاظم احتشام منش رویش دندان دائمی پشت دندان شیری در دوره تعویض دندان‌ها ممکن است دیده شود و همیشه نشانه مشکل جدی نیست. اگر دندان شیری لق باشد، ممکن است پس از افتادن آن دندان دائمی به موقعیت بهتری حرکت کند. در صورت محکم بودن دندان شیری، کمبود فضا یا رویش نامناسب، معاینه دندانپزشک اطفال توصیه می‌شود.
دکتر کاظم احتشام منش پالپوتومی روشی برای حفظ دندان شیری است که در آن پالپ آسیب‌دیده تاج دندان برداشته می‌شود، اما پالپ سالم ریشه حفظ می‌شود. این درمان زمانی انجام می‌شود که پوسیدگی به پالپ رسیده باشد اما ریشه هنوز شرایط مناسبی داشته باشد. انتخاب بین پالپوتومی، پالپکتومی، ترمیم یا کشیدن دندان به وضعیت دندان و میزان درگیری پالپ بستگی دارد.
دکتر کاظم احتشام منش دندان نهفته دندانی است که به دلیل کمبود فضا یا مسیر نامناسب رشد، نمی‌تواند به‌طور کامل در جایگاه طبیعی خود قرار بگیرد. این مشکل بیشتر در دندان عقل دیده می‌شود و ممکن است باعث درد، التهاب لثه یا آسیب به دندان‌های مجاور شود. تشخیص و انتخاب روش درمان به موقعیت دندان و شرایط دهان و فک بستگی دارد.
دکتر کاظم احتشام منش آندربایت نوعی ناهنجاری بایت است که در آن دندان‌های جلوی فک پایین جلوتر از دندان‌های فک بالا قرار می‌گیرند. این مشکل می‌تواند به دلیل تفاوت رشد فک، موقعیت دندان‌ها یا عوامل ژنتیکی ایجاد شود و روی جویدن و ظاهر صورت تأثیر بگذارد. تشخیص زودهنگام و انتخاب روش درمان مناسب می‌تواند به اصلاح این ناهنجاری کمک کند.
دکتر کاظم احتشام منش اوربایت به حالتی گفته می‌شود که دندان‌های جلوی فک بالا بیش از حد روی دندان‌های پایین قرار می‌گیرند. این مشکل می‌تواند بر ظاهر لبخند، جویدن و سلامت دندان‌ها تأثیر بگذارد. تشخیص دقیق نوع اوربایت و انتخاب روش درمان مناسب به بررسی وضعیت دندان‌ها و فک توسط متخصص ارتودنسی نیاز دارد.
دکتر کاظم احتشام منش بعد از کشیدن دندان، استخوان فک به‌دلیل از بین رفتن تحریک ریشه دندان ممکن است به‌تدریج دچار تغییر و تحلیل شود. میزان تحلیل استخوان به عواملی مانند محل دندان، وضعیت لثه، عفونت و مدت زمان باقی ماندن جای خالی بستگی دارد. بررسی به‌موقع و روش‌هایی مانند حفظ حفره یا بازسازی استخوان می‌توانند به آماده‌سازی بهتر برای درمان‌هایی مانند ایمپلنت کمک کنند.
دکتر کاظم احتشام منش موفقیت عصب‌کشی با کاهش درد، برطرف شدن علائم اولیه و بهبود وضعیت اطراف دندان مشخص می‌شود، اما هر حساسیتی پس از درمان نشانه شکست نیست.
درد مداوم، تورم، ترشح یا بازگشت علائم می‌تواند نیاز به بررسی مجدد داشته باشد. تشخیص نهایی موفقیت درمان ریشه با معاینه دندانپزشک و در صورت نیاز تصاویر رادیوگرافی انجام می‌شود.
دکتر کاظم احتشام منش عصب‌کشی مجدد دندان زمانی انجام می‌شود که دندان درمان‌شده دوباره دچار مشکل، التهاب یا علائم مشکوک در اطراف ریشه شود. در این روش، درمان قبلی بررسی شده و کانال‌های ریشه دوباره پاک‌سازی، ضدعفونی و پر می‌شوند تا امکان حفظ دندان فراهم شود.
دکتر کاظم احتشام منش سینوس لیفت یکی از روش‌های بازسازی استخوان فک بالا است که زمانی انجام می‌شود که ارتفاع استخوان زیر سینوس برای کاشت ایمپلنت کافی نباشد. این روش برای همه افراد نیاز نیست و تصمیم‌گیری درباره انجام آن به وضعیت استخوان، سینوس و طرح درمان ایمپلنت بستگی دارد. در این مقاله با انواع سینوس لیفت، مراحل انجام، مراقبت‌ها و زمان مناسب ایمپلنت پس از آن آشنا می‌شوید.
دکتر کاظم احتشام منش پیوند استخوان برای ایمپلنت زمانی انجام می‌شود که حجم یا کیفیت استخوان فک برای قرارگیری مناسب ایمپلنت کافی نباشد. این روش با هدف بازسازی استخوان و ایجاد بستر مناسب برای کاشت ایمپلنت انجام می‌شود و بسته به شرایط بیمار ممکن است قبل از ایمپلنت یا هم‌زمان با آن انجام شود
دکتر کاظم احتشام منش درمان ارتودنسی یک فرآیند مرحله‌ای است که از جلسه مشاوره و بررسی وضعیت دندان‌ها شروع می‌شود و تا نصب دستگاه، جلسات تنظیم، برداشتن ارتودنسی و استفاده از نگهدارنده ادامه پیدا می‌کند. آشنایی با مراحل ارتودنسی به بیمار کمک می‌کند با آمادگی و آگاهی بیشتری مسیر درمان را طی کند.
دکتر کاظم احتشام منش ارتودنسی ثابت و نامرئی هر دو برای اصلاح نامرتبی دندان‌ها استفاده می‌شوند، اما از نظر ظاهر، میزان کنترل حرکت دندان و شرایط استفاده تفاوت دارند. انتخاب روش مناسب به شدت مشکل دندانی، شرایط بیمار و نظر متخصص ارتودنسی بستگی دارد.
